Shkenca po hedh dritë të re mbi lidhjen komplekse midis mëmësisë dhe jetëgjatësisë. Një studim i fundit nga Universiteti i Helsinkit, sugjeron se numri i fëmijëve dhe koha e lindjes së tyre, lënë një gjurmë të përhershme në plakjen biologjike të organizmit.
Sipas studimit, trupi ynë zotëron burime të kufizuara energjie dhe investimi i madh në procesin e riprodhimit mund të pakësojë energjinë e nevojshme për riparimin e qelizave, duke e përshpejtuar kështu procesin natyror të plakjes dhe degradimit të indeve.
Lidhur me gjetjet kryesore të këtij kërkimi të gjerë, gratë me 2-3 fëmijë treguan shenjat më të ulëta të plakjes biologjike dhe një rrezik më të vogël vdekshmërie, ndërsa ato me një numër të lartë fëmijësh, që shkonte mesatarisht deri në 6 ose 8, patën rezultate dukshëm më të dobëta për sa i përket jetëgjatësisë.
Po ashtu, studimi vuri re se edhe gratë që nuk kishin lindur asnjëherë kishin një plakje më të shpejtë biologjike, gjë që mund të lidhet me gjendje mjekësore ekzistuese që ndikojnë njëkohësisht në pjellorinë dhe në shëndetin e përgjithshëm.
Nga ana tjetër periudha më e favorshme për shtatzënitë, ishte dritarja kohore mes moshës 24 dhe 38 vjeç. Epigjenetistja Miina Ollikainen, shpjegon se këto zgjedhje të historisë së jetës lënë gjurmë epigjenetike që mund të maten shumë kohë para pleqërisë, duke vërtetuar shkencërisht se trupi mban mend sforcimin fizik dhe metabolik të riprodhimit.
Ky studim ishte goxha i detajuar pasi analizoi të dhënat e mbi 14.000 grave binjake, duke ndihmuar studiuesit të eliminonin ndikimin e faktorëve gjenetikë dhe të fokusoheshin te ndikimi i stilit të jetesës dhe riprodhimit.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se këto të dhëna statistike nuk duhen parë në asnjë mënyrë si një udhëzues mjekësor i prerë për individët, pasi jetëgjatësia ndikohet nga një sërë faktorësh të tjerë madhorë si gjenetika, dieta, konsumi i alkoolit dhe aktiviteti fizik.
Ky zbulim inovativ, shërben më shumë për të informuar strategjitë e shëndetit publik dhe për të kuptuar mekanizmat e evolucionit njerëzor, sesa për të diktuar planet personale të grave për të krijuar familje.
Përfitimet emocionale, sociale dhe psikologjike të prindërimit mbeten po aq të rëndësishme për mirëqenien e përgjithshme dhe mund të balancojnë kostot biologjike të vërejtura në laborator.
Tek e fundit, plakja është një proces i ndërlikuar ku ndërthuren biologjia dhe mjedisi, prandaj përtej statistikave të ftohta shkencore, çdo grua duhet të vlerësojë dëshirat e saj personale.
