Përdorimi i ajrit të kondicionuar në dhomën e gjumit nuk ndikon vetëm në ndjesinë e komfortit, por mund të ndryshojë në mënyrë të imët disa aspekte të funksionit muskulor, shkruan salute eu.
Kërkimet kanë treguar se temperatura e ambientit gjatë natës ndikon në cilësinë e gjumit, në rregullimin hormonal dhe madje edhe në mënyrën se si trupi menaxhon energjinë dhe masën muskulore.
Një pikë e parë kyçe lidhet me gjumën e thellë. Studimet e kontrolluara tregojnë se fjetja në një ambient mesatarisht të freskët favorizon gjumin me valë të ngadalta, fazë gjatë së cilës ndodh një pjesë e madhe e rikuperimit muskulor.
Lexo edhe:
Temperaturat tepër të ulëta ose tepër të larta, nga ana tjetër, rrisin zgjimet dhe ulin efikasitetin e pushimit, me pasoja të mundshme në forcën dhe perceptimin e lodhjes së këmbëve.
Një aspekt i dytë lidhet me qarkullimin periferik. Ekspozimi i zgjatur ndaj rrymave të ajrit të ftohtë të drejtuara te pulpat e këmbëve ose kofshët mund të shkaktojë një ngushtim lokal të enëve të gjakut (vazokonstriksion) dhe rritje të ngurtësisë muskulore.
Disa persona raportojnë ngërçe gjatë natës ose pas zgjimit, veçanërisht nëse hidratimi dhe marrja e kripërave minerale nuk janë optimale.
Së fundi, ekzistojnë të dhëna fillestare që lidhin mikroklimën e dhomës së gjumit me metabolizmin e energjisë dhe ekuilibrin midis masës së dobët trupore dhe masës dhjamore.
Nuk bëhet fjalë për efekte spektakolare, por për ndryshime të vogla që, në planin afatgjatë, mund të ndikojnë në mënyrën se si ndihemi në këmbë, veçanërisht nëse kryejmë rregullisht aktivitet fizik.
Qëllimi nuk është të heqim dorë nga ajri i kondicionuar, por të mësojmë ta përdorim në një mënyrë “miqësore me muskujt”.
Ritmi cirkadian dhe temperatura gjatë natës
Trupi i njeriut rregullohet nga një ritëm cirkadian, i cili koordinon temperaturën e trupit, sekretimin hormonal dhe ciklet e gjumit.
Gjatë natës, temperatura e brendshme e trupit tenton të ulet pak; kjo rënie fiziologjike lehtëson rënien në gjumë dhe ruajtjen e gjumit të thellë.
Kërkimet kanë treguar se një temperaturë e moderuar e ambientit, përgjithësisht rreth 18–22°C, e mbështet këtë proces, ndërsa një ambient tepër i nxehtë ose tepër i ftohtë mund ta pengojë atë.
Gjumi i thellë lidhet ngushtë me rikuperimin muskulor. Gjatë kësaj faze rritet sekretimi i hormonit të rritjes (GH) dhe aktivizohen proceset e sintezës së proteinave dhe riparimit të fibrave muskulore, përfshirë ato të muskujve të këmbëve që janë sforcuar gjatë ditës.
Nëse ajri i kondicionuar vendoset në temperatura tepër të ulëta, me ndryshime të mëdha të temperaturës krahasuar me ambientin e jashtëm, trupi mund të reagojë me mikrozgjime, të dridhura ose tension të pavullnetshëm muskulor, duke reduktuar vazhdimësinë e gjumit të thellë.
Disa studime sugjerojnë se edhe ndërprerjet e vogla të gjumit, nëse përsëriten me kalimin e kohës, mund të lidhen me lodhje më të madhe të muskujve dhe rikuperim më të dobët pas aktivitetit fizik.
Temperatura e ambientit gjatë natës ndikon gjithashtu në ndjeshmërinë ndaj insulinës dhe në metabolizmin e glukozës.
Disa kërkime paraprake kanë vërejtur se fjetja në ambiente pak më të freskëta mund të rrisë aktivitetin e indit dhjamor kafe, me një përmirësim të lehtë të shpenzimit të energjisë.
Megjithatë, kur i ftohti është i tepruar ose i lokalizuar, trupi mund të reagojë me një vazokonstriksion periferik të theksuar, duke reduktuar furnizimin me gjak të muskujve periferikë, siç janë ata të këmbëve.
Në aspektin teorik, kjo mund të kontribuojë në një ndjesi ngurtësie ose rëndese në këmbë pas zgjimit.
Një tjetër element lidhet me rregullimin e tonusit muskulor gjatë gjumit.
Në kushte termike të rehatshme, muskujt skeletorë hyjnë në një gjendje relaksimi të kontrolluar.
Në prani të të ftohtit intensiv ose të rrymave të drejtpërdrejta të ajrit, disa grupe muskulore, si pulpat e këmbëve, mund të mbajnë një kontraktim të lehtë për të kundërshtuar humbjen e nxehtësisë.
Në planin afatgjatë, ky “tension bazë” mund të favorizojë shfaqjen e ngërçeve gjatë natës ose të dhimbjeve muskulore në mëngjes veçanërisht te personat që kanë një predispozitë të mëparshme ose marrje të pamjaftueshme të magnezit, kaliumit dhe lëngjeve.
