Në emër të barazisë gjinore, Shqipëria ndodhet përballë një ndryshimi që për shumëkënd shënon një pikë kthese të rrezikshme për strukturën tradicionale të shoqërisë.
Projektligji i ri “Për barazinë gjinore”, i prezantuar si hap drejt përputhjes me standardet evropiane, në fakt akuzohet si një portë e hapur për futjen e konceptit të gjinisë së tretë dhe për zbatimin e agjendës LGBT në vendin tonë.
PROJEKTLIGJI
Ligji, që deri më sot e njihte barazinë si raport mes burrit dhe gruas, tani e zgjeron përkufizimin duke futur nocione të tilla si gjini gjithëpërfshirëse, identitet gjinor, orientim seksual dhe shprehje gjinore. Kjo do të thotë se ndarja e qartë burrë–grua vendoset në dyshim nga një kornizë e re që kërkon të legjitimojë gjini të tjera jashtë këtyre dy kategorive. Përkrahësit e projektligjit e paraqesin si emancipim, ndërsa kritikët e shohin si një hap që godet në rrënjë identitetin kulturor dhe moral të kombit.
Në dokument parashikohet futja e edukimit gjinor në shkolla, me qëllim “ndërgjegjësimin e brezit të ri mbi diversitetin”. “Subjektet, që ofrojnë arsimim të përgjithshëm dhe profesional, kualifikim e trajnim, si dhe ata që hartojnë dhe miratojnë tekstet, programet dhe materialet e tjera mësimore, në të gjitha nivelet, sigurojnë përfshirjen e edukimit gjinor në kurrikulat shkollore dhe mësimdhënien e njohurive të nevojshme të koncepteve themelore që lidhen me individët dhe grupet dhe përdorin metoda mësimdhënieje, trajnimi e kualifikimi, në mënyrë të tillë që të ndihmojnë në promovimin, nxitjen dhe formimin e edukatës së barazisë dhe në ndalimin e diskriminimit me bazë gjinore, të stereotipave gjinore, paragjykimeve dhe praktikave të dëmshme zakonore, pabarazive gjinore për shkak të përkatësisë së shumëfishtë ose të çdo lloji tjetër që cenojnë parimet e barazisë gjinore”, – citohet në projektligj. Por në praktikë, kjo hap rrugën që fëmijët shqiptarë të ekspozohen ndaj ideve të papranueshme për moshën e tyre, të cilat i mësojnë se gjinia nuk është një realitet biologjik, por një zgjedhje personale.
Shumë prindër e kanë cilësuar këtë si një formë indoktrinimi që cenon themelet e edukimit dhe traditës. Fjala “gjithëpërfshirëse” është futur edhe në disa nene të tjera të projektligjit duke treguar se nuk bëhet fjalë vetëm për një ndryshim gjuhësor, por për një zgjerim të qëllimshëm që i jep status juridik kategorive të reja gjinore. Këtë e përforcon dhe termi, po në të njëjtin nen “shprehje gjinore”, që nënkupton se gjithkush mund të deklarojë gjininë që dëshiron. Jo më pak shqetësues është fakti se ligji imponon gjuhë me “ndjeshmëri gjinore” në institucionet publike dhe private, duke ndaluar përdorimin e shprehjeve që konsiderohen seksiste. Në praktikë kjo përkthehet në censurë dhe kufizim të fjalës së lirë, pasi çdo mendim kritik ndaj agjendës LGBT mund të etiketohet si diskriminim.
Për shumë ekspertë që janë njohur me dokumentin në fjalë, kjo nuk është thjesht një nismë për barazi, por një pjesë e qartë e agjendës ndërkombëtare LGBT që tashmë po gjen terren edhe në Shqipëri. Me këtë ligj, shteti jo vetëm që e njeh ligjërisht gjininë e tretë, por edhe e detyron shoqërinë të përshtatet me të, pavarësisht nëse shumica e popullsisë është apo jo dakord.
Kritikët paralajmërojnë se pas këtij hapit të parë, nuk do të vonojnë kërkesat për legalizimin e martesave mes të njëjtit seks, adoptimin e fëmijëve nga çifte LGBT dhe transformime të tjera radikale që nuk përputhen me traditën dhe kulturën tonë. Në dukje një projektligj teknik dhe modern, në thelb ky akt normativ shënon rënien e konceptit klasik burrë–grua dhe hap rrugën për një shoqëri ku identiteti biologjik relativizohet, ndërsa familja tradicionale humbet mbrojtjen e saj. Shqipëria gjendet sot mes dy rrugëve: të mbrojë vlerat e saj historike, apo të bëhet pjesë e një eksperimenti shoqëror që shumë vende e kanë përqafuar me pasoja të debatueshme./Gazeta Panorama
