Fëmijët nën moshën një vjeç që ekspozohen ndaj ekraneve për më shumë se katër orë në ditë, shfaqin zhvillim të vonuar në komunikim dhe aftësi të reduktuara për zgjidhjen e problemeve në moshën 2-4 vjeç, sipas një studimi të ri të publikuar në Rishikimin e Shoqatës Amerikane të Pediatrisë.
Studimi zbuloi gjithashtu se të njëjtët fëmijë tregojnë më pak aftësi personale dhe sociale sesa bashkëmoshatarët e tyre, megjithëse dallimet priren të zvogëlohen gradualisht deri në moshën 4 vjeçare.
Hulumtimi nuk arriti në përfundimin se ekziston një lidhje shkakësore midis ekspozimit të ekranit dhe zhvillimit të vonuar. Përkundrazi, vëzhgimi duhet të interpretohet bazuar në vlerën e komunikimit ballë për ballë, veçanërisht te fëmijët parashkollorë.
Lexo edhe:
David J. Lefkowitz, një psikolog zhvillimi në Qendrën e Universitetit Yale për Studimin e Fëmijëve, thotë se komunikimi fizik midis prindit dhe fëmijës është thelbësor në ofrimin e një grupi të pasur informacioni, si shprehjet e fytyrës, fjalët, toni i zërit dhe ndërveprimi fizik, që kombinohen për të formuar gjuhën dhe kuptimin. “E gjithë kjo nuk ndodh kur një fëmijë është duke parë një ekran”, shpjegon ai, duke shtuar se nuk ishte i befasuar nga rezultatet.
Përfundimet e studimit, të kryer nga shkencëtarët në Japoni, u morën nga pyetësorët për zhvillimin dhe ekspozimin ndaj ekranit, të cilët iu shpërndanë prindërve të rreth 8000 fëmijëve të vegjël. Në përgjithësi, fëmijët që ishin ekspozuar ndaj më shumë kohës para ekranit ishin fëmijë të vajzave të reja që u bënë nëna për herë të parë, me të ardhura dhe nivele më të ulëta arsimore, dhe të atyre që vuanin nga depresioni pas lindjes. Vetëm 4% e fëmijëve u ekspozuan ndaj më shumë se 4 orë në ditë para ekranit, ndërsa 18% u ekspozuan rreth 2 orë.
Autorët e studimit vunë në dukje se studimi nuk bëri dallimin midis ekspozimit edukativ dhe rekreativ ndaj ekranit. Hulumtimet e ardhshme mund të eksplorojnë këtë aspekt. Dr. Lefkovic tha se prindërit shpesh e pyesin se sa kohë para ekranit është e përshtatshme për fëmijët.
Sipas tij, nuk është efektive t’u kërkohet prindërve që të ndalojnë fëmijët nga ekspozimi ndaj ekraneve. “Asnjë prind nuk do ta dëgjonte këtë. E gjithë kjo duhet të bëhet me moderim. Me një dozë të madhe të ndërveprimit të drejtpërdrejtë shoqëror. Prindërit duhet të flasin sa më shumë me fëmijët.”
