Mbi 260 persona kanë humbur jetën pasi një avion i linjës Air India, fluturimi AI171, u rrëzua në një zonë të banuar në Ahmedabad vetëm pak çaste pas ngritjes nga pista.
Nga 242 pasagjerët që ndodheshin në bord, vetëm një mbijetoi. Viktima janë shënuar edhe në tokë, mes tyre studentë mjekësie dhe banorë të ndërtesës së goditur nga avioni.
Fluturimi kishte si destinacion aeroportin Gatwick në Londër dhe ndodhej vetëm rreth 190 metra mbi tokë kur pilotët lëshuan thirrjen emergjente “Mayday”.
Lexo edhe:
Sipas autoriteteve indiane, një nga kutitë e zeza është gjetur, por përmbajtja e saj ende nuk është bërë publike.
Kryetari i Air India-s, Natarajan Chandrasekaran, konfirmoi se kompania po bashkëpunon ngushtë me Boeing dhe GE Aerospace për të ndihmuar hetimin. “Kam kërkuar që ata të sjellin ekspertët më të mirë për të punuar me ne në këtë proces. Janë treguar të gatshëm dhe mbështetës,” deklaroi ai nga Ahmedabad për CNBC-TV18.
Në terren ndodhen gjithashtu ekipe nga SHBA-ja dhe Britania e Madhe, ndërsa hetimet po drejtohen nga autoritetet indiane të aviacionit civil.
Poonam Patni, një banore e zonës, tha për AFP: “Kur mbërritëm, kishte trupa të pajetë në çdo cep dhe zjarrfikësit po përpiqeshin të shuanin flakët. Shumë prej trupave ishin të djegur.”
Një tjetër dëshmitar shtoi se kishte parë njerëz që hidhnin veten nga katet e sipërme të ndërtesës për të shpëtuar nga zjarri. “Avioni ishte në flakë. Ndihmuam banorët të dilnin dhe i çuam të plagosurit në spital.”
Çfarë mendojnë ekspertët?
Ekspertët e aviacionit janë të kujdesshëm në daljen me përfundime përfundimtare, duke theksuar nevojën për analizimin e të dhënave nga kutia e zezë dhe regjistruesi i të dhënave të fluturimit. Megjithatë, disa prej tyre kanë ndarë hipoteza të hershme mbi shkaqet e mundshme.
Dr. Sonya Brown, pedagoge në Universitetin e New South Wales, tha për The Guardian se pamjet e rrëzimit sugjerojnë një “humbje të ndjeshme të fuqisë shtytëse”. Sipas saj, nëse një avion humbet shpejtësinë pas ngritjes, mund të hyjë në stall, pra një gjendje ku humbet ngritjen dhe bie. “Të dhënat radarike tregojnë se pas ngjitjes fillestare, avioni nisi të humbiste shpejtësi,” tha Brown.
Profesori John McDermid nga Universiteti i York theksoi për Mirror se ngritja dhe ulja janë fazat më të rrezikshme të një fluturimi. “Ajo që është e pazakontë është fakti që aksidenti ndodhi para se avioni të arrinte lartësinë 200 metra,” tha ai. “Pilotët zakonisht mund të anulojnë ngritjen deri vonë, ndaj duket se problemi ka ndodhur papritur dhe ka qenë i pariparueshëm.”
Ai shtoi se është e pamundur që avioni të ketë qenë i mbingarkuar me karburant ose peshë.
Profesori Paul Williams nga Universiteti i Reading sqaroi se kushtet e motit në aeroportin e Ahmedabad ishin të mira në momentin e incidentit: dukshmëri e lartë dhe erë e lehtë nga perëndimi. “Nuk ka asnjë indikacion që moti të ketë qenë faktor në këtë rrëzim.”
Nga ana tjetër, profesori Graham Braithwaite nga Universiteti Cranfield theksoi se kjo është hera e parë që ndodh një aksident i këtij niveli me një Boeing 787. “Ngritja është një fazë kritike sepse avioni është ende në përshpejtim dhe çdo problem kërkon reagim të menjëhershëm,” tha ai.
Ish-piloti Terry Tozer theksoi për GB News se “është shumë herët për të spekuluar mbi shkaqet”. Megjithatë, ai shtoi: “Ky avion duhet të ishte i aftë të përballonte edhe një defekt serioz dhe të fluturonte normalisht. Është një mister se si ndodhi një katastrofë kaq e menjëhershme.”
