Edhe ata që ushtrojnë rregullisht mund të kenë një rrezik të shtuar të dështimit të zemrës dhe vdekjes kardiovaskulare si pasojë e qëndrimit ulur për dhjetë ose më shumë orë në ditë. Kjo është sipas hulumtimit të publikuar në Gazetën e Kolegjit Amerikan të Kardiologjisë JACC dhe të paraqitur në konferencën e Shoqatës Amerikane të Zemrës.
Studiuesit analizuan të dhënat nga Biobank në Mbretërinë e Bashkuar për gati 90,000 burra dhe gra, me një moshë mesatare 62 vjeç. Pjesëmarrësit dërguan të dhëna nga një përshpejtues i veshur me kyç për të regjistruar lëvizjen e tyre gjatë shtatë ditëve. Koha mesatare e qëndrimit ulur në ditë ishte 9.4 orë.
Pas një ndjekjeje mesatare prej tetë vjetësh, studiuesit zbuluan se më shumë se 10.6 orë sjellje të ulur në ditë lidheshin ndjeshëm me dështimin e zemrës në të ardhmen dhe vdekjen kardiovaskulare. Rreziku i fibrilacionit atrial dhe infarktit të miokardit u rrit në mënyrë të qëndrueshme me kalimin e kohës pa ndryshime të rëndësishme.
Për pjesëmarrësit e studimit që plotësuan nivelet e rekomanduara të ushtrimeve prej 150 minutash aktivitet fizik mesatar deri të fuqishëm në javë, efekti i sjelljes së ulur në rreziqet e fibrilacionit atrial dhe infarktit të miokardit u reduktua ndjeshëm. Megjithatë, edhe në to, efektet në rrezikun më të lartë të dështimit të zemrës dhe vdekshmërisë mbetën të dukshme.
Studiuesit vërejnë se zëvendësimi i vetëm 30 minutave të qëndrimit të tepruar çdo ditë me çdo lloj aktiviteti fizik mund të zvogëlojë rreziqet për shëndetin e zemrës. Në studim, shtimi i aktivitetit të moderuar në atë të fuqishëm uli rrezikun e dështimit të zemrës me 15% dhe vdekshmërisë kardiovaskulare me 10%, madje edhe aktiviteti i lehtë bëri ndryshimin, duke ulur rrezikun e dështimit të zemrës me 6% dhe vdekshmërinë me 9%.
Studiuesit vënë në dukje disa kufizime të studimit, si për shembull që përshpejtuesit e dorës janë të papërsosur në zbulimin e qëndrimit të trupit dhe për këtë arsye mund të keqklasifikojnë kohën e qëndrimit në këmbë si kohën e ulur.
